AĞLAMAK HAKKI ANMAKTIR!

Neyleyim kendimi alamıyorum
Dağlanan dertlerimin sevdasıyla ağlıyorum
Aşk için ey hak diyor, niyaza avdet ederek nefesleniyorum

Ne derdi dert ediniyorum
Ve ne de sevda için halimi hazır hissediyorum
Hoyratlığımla daralıyor, kalbi hissedişler sancısını yaşıyorum

Biliyorum fevkalade hamım
Âdemi has olmaktan maksadım tahkike uzanırım
Yalnız aklın kifayetsizliğini anarım, istişare için hep aranırım

Bilmek, bilginin edebini hissetmektir
Bir tevazuu ile nefeslenmeyi becermek için elzemdir
Görgü kalbin, hissediş arın, sabır kanatın hasatında aranandır

Zayiat hakkı anmak için andır
Hareket ve kuvvetin gerekçesi nefeslerde hardır
Ecrin karşılığında ne vardır, vuslat hakikatin taranmasındadır

Uzuvlar kendi hilkatine meyleder
İrade insan kimliğinde neden hesaba amadedir
Nefs asla nankör değildir, nizam edilirse hizmet için şevktir

Suçlayan can kendini tarasın
Nedamet içinde solumadan Hakkı bir ansın
Hayır, nerededir, hikmeti sebebi nedir, bilmeden haykırmasın

Kim ne yaparsa yaşamadan gitmez
Rızkı tükenmeden nefesleri takatsizliğe erişmez
Kalp inşirah içinde yenilenmez ve ruhu bizarlığına asla doyamaz

Nesilden nesle tekabül eder
Keder, heder olmayı niçin davet eder
Ne derlere kim avdet eder, kalp sahibiyle ancak itminana erer