EBEDİ SEVGİLİM

Acı en sadık dostum, hasret en dertli arkadaşım oldu.

Acı denilen şey vücuda gelseydi eğer, mutlaka kalbim olurdu. Hasret denilen muamma bir bedene bürünseydi eğer, kesinlikle sen olurdun.

Hasretim benim...

Neyine vuruldum, neyine tutuldum bilmiyorum inan. Şimdi göremesem de seni hayalin ile avunuyorum. Rüyalarda seni görmek istiyor ama göremiyorum. Nasıl bir iz bıraktın ki bende, silmek mümkün değil... Beni sana çeken gizli bir güç var...

Sevgili, bu gece beni aşkın sarıyor...

Seni anlatmak için milyarlarca şiir yazılmalıydı ama hiç biri hakkıyla anlatamamalıydı seni...

Aşkı kalbine indiremeyenler nasıl anlayabilirdi ki gözlerindeki sevdayı? Çektiğin acıları düşünüyorum da, sen bunları kesinlikle hak etmemiştin. İsteseydin eğer, ayaklarına serilirdi bütün bir alem... Fakat ben seni hiç bir altın ve gümüşle, yakutla bezenmiş köşklerle, altından ırmaklar akan cennetlerle, ve ne huri kızlarıyla, nede kudret helvasıyla, kısacası cennet ile dahi değişmezdim... Çünkü hicran olurdu cennet bile sensiz...

Sevgili,

Akan gözyaşlarımın her bir damlasını aşkıma birer şahit olarak saklıyorum. Sensiz geçen yılları toplayıp, seninle geçen saniyelerle çarpıyorum ve bir saniyenin bir yıldan nasıl daha değerli olduğunu anlıyorum... Alnımdaki çizgiler kimlerin eserini taşıyor? Keşke gözlerime yer etmiş hüzün, ve kalbime mesken kurmuş sızı senin hasretinden olsaydı... Seni geç anladım diye sitem etme bana sevgilim... Ben sana öylesine vuruldumki, mecnunun leylasına , ferhatın şirine olan aşkını aşk tan saymıyorum...

Gerçek aşk ölümsüzdür çünkü...

Ebedi sevgilim benim...

Üç günlük aşk lar yaşanmaya başladı şimdilerde...

Oysa aşk, ne üçgünlük nede üç asırlık tır... Aşkın gerçek anlamını yakalayanın sevdası mezarda dahi bitmez...

Ve öyle bir maşukun olmalı ki, seni ateşlere değil cennetlere götürmeli...